Mario Kovač | Kamen

Preci moji 

Što me niste načinili

Od kamena

Kamen srce nema

Što tuđu studen ćuti

Kamen nema čežnju

Da u njoj sagori

Kamen ne možeš prodati

Jer ga nitko ne želi

Kamen nit´cvili nit´se hihoće

Kamen ne rađa stihove

Kamen ne živi

Kamen ne umire

I sva je strahota kamena

U njegovu izobličenu licu

I oku što nazire tek ravnodušnost svijeta

I sljedeći naraštaj opačine

Oko sklapa vjeđu

Kamen je umoran 

Kamen sniva

Kamen je spokojan