Miljenka Koštro | Blaženo jutro

S jutrom otvara se duboki zdenac oka,
zažubori iz tmine što u čovjeku rovari,
barjaci noći još u vrevi jutra strše,
pusti, kretanje je prirodno stanje
iako jednom sve stane, gine,
zemljici pada.
Utjelovljena nježnost zna biti gruba
kada još dublje
u neuhvatljiv suton tone,
blaženo jutro
život u ruke, u oči vraća,
parkovi žamorom se hvale, noge ne broje korake
kada večernje šetnje ožive.
Da se vratiti u bolju varijantu sebe
kroz iglene uši proći
i zaplesati tango na izvoru života.